Brincando com a moto e encarando o medo

Co znaczy „painho” w brazylijskim portugalskim?

W północno-wschodniej Brazylii, zwłaszcza w Bahii, ojca nazywa się painho, a nie standardowym pai ani papai. To po prostu pai (czyli „ojciec”) z afektownym diminutywem -inho, więc brzmi coś między „tatuś” a „mój stary” – ciepło, zwyczajowo i niezwykle regionalnie. Podręczniki uczą pai; na ulicach na północy dzieci i dorośli tak samo mówią painho.

Tutaj pojawia się w przyjaźnym drąganiu – „Que painho tem uma moto e tu nem gosta de chegar perto” („Jak twój tato ma motocykl, skoro ty nawet nie chcesz się do niego zbliżyć”). Diminutyw -inho to jedno z najbardziej lubianych w brazylijskim portugalskim narzędzi wyrażania ciepła: zamienia pai w painho, mãe w mainha (odpowiednik dla „mamy”, również północno-brazylijski) i café w cafezinho. Więc painho i mainha występują w parze – nauczysz się jednego, a drugie masz w kieszeni.