Diário de um cafajeste sonhador e brincalhão

Co oznacza „cafajeste” w portugalskim brazylijskim?

W portugalskim brazylijskim cafajeste to szarlatan – gruby, bezzasadowy łobuz, a najczęściej gładko gadający kobieciarz, który źle traktuje ludzi. To prawdziwe obraźliwe określenie, ale może być też używane z przymrużeniem oka: nazywanie siebie cafajeste maluje kogoś jako sympatycznego „złego chłopaka”, a nie złośliwego wroga. Słowo działa zarówno jako rzeczownik („on to cafajeste”), jak i przymiotnik („to cafajeste zachowanie”).

Tutaj mówca opowiada własny „Diário de um cafajeste” – dziennik cafajeste – dopisując do niego inne samoopisy, jak chucro (surowe, niekulturalne) i brincalhão (żartobliwy), a potem łagodząc całość jako sonhador, marzyciel. To mieszanka jest trikiem: słowo oznaczające „szarlatana” gra na charmie. Słownikowy rejestr jest zdecydowanie pejoratywny („grubian”, „szarlatan”, „zabójca serc”), a etymologia nieznana. Pokrewne formy to cafajestada i cafajestagem – podłe czyny.