Szybka mowa native speakerów: koreański

Szybki koreański to miejsce, gdzie piętrzą się skróty potoczne: końcowe spółgłoski niemal znikają, partykuły zlewają się z poprzedzającym rzeczownikiem, a łączniki zmiany tematu (그래서, 근데, 그러니까) następują po sobie tak szybko, że nawet pewni siebie uczący się muszą zwolnić lub cofnąć nagranie. Programy rozrywkowe przyspieszają jeszcze bardziej, dokładając nakładające się głosy, slang i 신조어, które zmieniają się niemal co tydzień, oraz zapożyczenia typu konglish wplecione w rodzimą składnię (스트레스 받아 = „jestem zestresowany”). Talk-show i stand-up wymagają jeszcze więcej od słuchu, bo puenty zależą od szybkich przejść między formami potocznymi a grzecznymi oraz od wspólnego kontekstu kulturowego. Obejrzyj raz dla ogólnego sensu, a potem ćwicz konkretne sekundy: odtwarzaj ponownie, zwolnij odtwarzanie do 0,75x, jeśli platforma na to pozwala, i zapisuj słowa, o które potknęło się twoje ucho. Celem na tym poziomie nie jest płynność bez napisów, tylko rozpoznanie, który dźwięk był czasownikiem.