Znowu nie mam pieniędzy – skąd je wziąć

Dlaczego mówimy „nie mam pieniędzy”?

Mówimy mam pieniądze – „mam pieniądze”. Gdy to zaprzeczamy, sam rzeczownik musi się zmienić: nie mam pieniędzy. W polskim przeczenie czasownika to nie tylko dodanie nie; obiekt w bierniku przechodzi w dopełniacz. To zdanie – „znowu nie mam pieniędzy!” – to chyba najczęstszy moment, w którym uczniowie spotykają tę zasadę, bo to o braku pieniędzy ludzie narzekają najczęściej.

Wzorzec jest w pełni regularny: mam czas → nie mam czasu, widzę problem → nie widzę problemu, ma pomysł → nie ma pomysłu. W klipie słychać ten kontrast w jednym oddechu: nie mam pieniędzy (dopełniacz, przeczone), ale skąd te pieniądze wziąć – „skąd wziąć te pieniądze” (brak przeczenia, więc pieniądze zostaje w formie podstawowej).