Próba przekonania chłopaka do drugiego kotka

Co znaczy „jedynaczka” w polskim?

Para debatuje o drugim kocie, ważąc, co pierwsza, Zosia, straci: „Zosia zostaje jedynaczką” – Zosia zostaje jedyną dzieckiem. Gdzie angielski potrzebuje dwóch słów, polski ma jedno, i jest rodzajowe: dziewczynka bez rodzeństwa to „jedynaczka”, chłopiec to „jedynak”, oba wywodzą się prosto od „jedyny” (jedyny, jedyny). Utrata tego statusu to dokładnie ten emocjonalny zakład w tej debacie.

Ten sam korzeń „jedyny” pojawia się wszędzie tam, gdzie coś jest pojedyncze lub wyjątkowe: „jedyna szansa”, „jedyny w swoim rodzaju”. Gdy poznasz ten korzeń, „jedynak/jedynaczka” przestaje wyglądać jak specjalne słowo ze słownictwa i zaczyna wyglądać jak zwykła polska gramatyka.