La storia del grillo e della formica

Dlaczego „nozze” w włoskim jest zawsze w liczbie mnogiej?

Włoski nie ma formy pojedynczej dla słowa „wesele”: le nozze zawsze występuje w liczbie mnogiej, podobnie jak angielskie „nuptials”. Pochodzi bezpośrednio z łacińskiego nuptiae, które również było liczbą mnogą, od czasownika nubere – „wychodzić za mąż” – uważanego za pierwotnie oznaczające „zasłaniać się welonem”, od tego samego korzenia co nube – „chmura”. Potocznym odpowiednikiem jest il matrimonio, które jest w liczbie pojedynczej i znacznie częściej używane w rozmowie.

Liczba mnoga jest wbudowana we wszystkie kluczowe zwroty: viaggio di nozze (podróż poślubna), lista di nozze (lista weselna), nozze d’oro (złote wesele) oraz przysłowie „non si possono fare le nozze con i fichi secchi” – nie można uroczyścić wesela na suszonych figach, czyli nie da się zrobić czegoś porządnie bez środków. W tej ludowej rymowance szczur i mrówka zaręczają się w czterech wersach i już znajdują się „il pranzo delle nozze”.