Papá presta dinero, pero Gabriela debe trabajar

Co oznacza „digo”, gdy hiszpańscy używają go w trakcie zdania?

Digo to po prostu forma pierwszej osoby liczby pojedynczej czasownika decir („mówić”), ale w trakcie zdania działa jako na żywo wykonywana samokorekta – hiszpański odpowiednik angielskiego „I mean”. W tym klipie ojciec cofa swoją wyznawczą wypowiedź słowo po słowie: me ha costado mucho robar. Digo, desviarlo. Perdón, obtenerlo – „kosztowało mnie to dużo kradzieży. Mówiąc inaczej, odchylenia. Przepraszam, pozyskania” – każde digo podmienia na łagodniejsze słowo.

Taki na bieżąco wykonywany naprawczy manewr jest w mówionym hiszpańskim bardzo powszechny i pojawia się jako digo, o sea albo quiero decir, wszystkie spełniające tę samą funkcję: złapanie się za słowo i przeformułowanie. To, co sprawia, że ten klip jest zabawny, to przejrzystość eufemistycznej drabiny – robar, desviar, obtener brzmią coraz bardziej legalnie, opisując ten sam czyn, a digo jest zawiasem, który sygnalizuje każdą zamianę.