Kasia recytuje zabawny wierszyk o brudnych paznokciach

Co robi końcówka „-cie” z polskimi czasownikami?

Punkt kulminacyjny wiersza opiera się na gramatyce: kobieta woli przykryć brudne paznokcie lakierem niż je umyć – „albo mycie, albo krycie”. Oba słowa to czasowniki zamienione w rzeczowniki: „myć” (umywać) staje się „mycie” (umywanie), „kryć” (kryć) staje się „krycie” (krycie). Ta końcówka „-cie”/„-nie” to jeden z najbardziej produktywnych sposobów w polskim na nazywanie dowolnej czynności jako rzeczy.

Wzorzec jest wszędzie, jak tylko go zauważysz: „czytać” (czytać) → „czytanie” (czytanie), „gotować” (gotować) → „gotowanie” (gotowanie). Prawie każdy czasownik może przejść tę transformację, co pozwoliło poetce tak ładnie zarymować „mycie” z „krycie”.