Húsvéti családi hagyományok nagyszülőkkel és unokákkal

Co oznacza „locsolkodás” w węgierskiej tradycji wielkanocnej?

Locsolkodás („skrapianie”) to węgierski zwyczaj wielkoponiedziałkowy bez bezpośredniego odpowiednika w wielu językach. Chłopcy i mężczyźni chodzą od drzwi do drzwi, odwiedzając krewnione i znajome, recytują krótki rymowany wierszyk, a potem skrapiają kobiety wodą (kiedyś wiadrem, dziś zazwyczaj perfumami lub wodą kolońską). W zamian dostają malowane jajko, mały poczęstunek w postaci drinka, a czasem też pieniądze.

Zwyczaj ten jest starszy niż chrześcijaństwo i sięga wiosennych rytuałów płodności, wspólnych dla całej Europy Środkowej. Podobne warianty praktykuje się też na Słowacji i w części Czech. We współczesnych Węgrzech locsolkodás przetrwał głównie jako tradycja rodzinna, a wierszyki przekazuje się z pokolenia na pokolenie. „Zöld erdőben jártam...” to częsty wstęp.