Le origini della parola italiana ciao
B1 Italian ćwiczenia ze słuchania · Włoski · Dopasowane do średnio zaawansowanych
Skąd pochodzi włoskie słowo „ciao”?
Najbardziej przyjazne włoskie słowo na świecie zaczynało się od ukłonu. Ciao pochodzi od weneckiego s-ciào vostro, „(jestem) twym sługą”, gdzie s-ciào wywodzi się od tego samego łacińskiego rdzenia (sclavus), który dał włoskiemu schiavo, czyli „niewolnik”. To było pokorne wyznanie lojalności — „jestem do usług”. Z wiekami uniżenie zniknęło, a została sama serdeczność — w postaci swobodnego „cześć” używanego dziś na powitanie i pożegnanie.
Pozdrowienie pojawia się już w weneckim teatrze XVIII wieku: w sztuce Goldoniego La locandiera jedna z postaci żegna się słowami amici, vi sono schiavo — „przyjaciele, jestem waszym sługą”. Ta sama logika przetrwała w niemieckojęzycznym servus, które również dosłownie oznacza „sługę” i pochodzi z łaciny. Ciao weszło do standardowego włoskiego dopiero na początku XX wieku i pozostaje zwrotem ściśle nieformalnym — wobec osób nieznanych lepiej zachować buongiorno lub salve.