Gesprek over Matías, Louiseke en Peter

Dlaczego we flamandzkim jest “-ke” zamiast niderlandzkiego “-je”?

Niderlandzki we Flandrii i w Holandii różni się małą, ale niezawodną cechą: końcówką zdrabniającą. Niderlandzki w Holandii używa -je (oraz wariantów -tje, -pje): boekje („mała książka”), jongetje („mały chłopiec”). Flamandzki zachowuje starszą, brabancko-limburgską końcówkę -ke: boekske, jongske, Louiseke (hipokorystyk od Louise), kindeke („małe dziecko”). Podział ten ma wieki: niderlandzki w Holandii ustandaryzował się wokół holenderskiego -je, a Flandria trzymała się południowego -ke. Flamandzcy mówcy, którzy jadą do Holandii, bywają czasem prześmiewczo wytykani za używanie -ke, a Holendrzy przekraczający granicę z Belgią od razu słyszą tę zmianę.

Ten klip to flamandzka rozmowa o osobach o imionach Matías, Louiseke i Peter. Samo Louiseke sygnalizuje „jesteśmy na południe od granicy językowej”, zanim mówca zdąży powiedzieć cokolwiek więcej.