Șefa își concediază angajatul cu un avion de hârtie

Co oznacza „nepoate” w języku rumuńskim?

Dosłownie nepot to „siostrzeniec” lub „wnuk”, a nepoate to forma wołacza — ta od „hej, ty”, której używa się, gdy kogoś przywołujemy. Ale rumuńscy sklepikarze i starsi ludzie sięgają po nią daleko poza rodzinę: starsza osoba wita nią każdego młodszego, mówiąc Nepoate! jako ciepłe, swojskie zwrotne, tak jak anglojęzyczny mówca mógłby powiedzieć „son” albo „young man” do kogoś znacznie młodszego. To sygnał życzliwości, nie pokrewieństwa — sprzedawca może nazwać zupełnie obcego człowieka swoim „siostrzeńcem”.

Powitanie Bună ziua, nepoate! („Dzień dobry, siostrzeńcu!”) nadaje całej wymianie zdań przytulny, nieformalny charakter — mówiąca stawia się w roli starszej, troskliwej krewniej. Ten sam zabieg działa z mătușă (ciociu), bunicuțo (babciu) czy nea wobec starszego mężczyzny. Słowo wywodzi się od łacińskiego nepōs, nepōtem (korzenia włoskiego nipote i francuskiego neveu), a jego podwójna rola — „siostrzeniec” i „wnuk” jednocześnie — to dziedzictwo prosto z łaciny, gdzie nepos obejmowało obu.