Naturalne tempo: rumuński

Rumuński w naturalnym tempie to punkt, w którym mieszane dziedzictwo języka staje się słyszalne na każdym kroku: romańska koniugacja czasowników występuje w tym samym zdaniu co słowiańskie zapożyczenia (da, nu, prieten, vreme, izvor), a tryb łączący z markerem să niesie w rozmowie znacznie więcej, niż uczący się zwykle przewidują, pojawiając się w propozycjach, uprzejmych prośbach i zdaniach podrzędnych. Mówiący skracają często używane czasowniki, a marker să w zwrotach jak vrei să faci bywa ledwo słyszalny, zaimki wypadają, gdy końcówka czasownika i tak wskazuje, o kogo chodzi, a potoczne wtrącenia (păi, deci, totuși) zaczynają nieść realne znaczenie. Sitcomy (Las Fierbinți), filmy o tradycyjnym gotowaniu i materiały o zwiedzaniu miast są tu wdzięczną praktyką, bo warstwa wizualna podpiera słownictwo, a mówiący trzymają się swobodnego rejestru.