Gramatyka angielskiego
Sposoby wyrażania przyszłości
Angielski nie ma jednego czasu przyszłego. Zamiast tego używa kilku form, w zależności od tego, czy wyrażasz przewidywanie, plan, decyzję czy wydarzenie z ustalonym terminem.
Sposoby wyrażania przyszłości z podręcznika
Standardowe formy uczone na kursach angielskiego na całym świecie, ilustrowane prawdziwymi klipami od native speakerów, a nie wymyślonymi przykładami.
Will - Przewidywania i decyzje
Subject + will + base verb
Używany dla spontanicznych decyzji, przewidywań, obietnic i propozycji. „I'll call you back.” Najbardziej wszechstronna forma przyszłości i pierwsza, z którą styka się większość uczących się.
Going To: plany i zamiary
Subject + am/is/are going to + base verb
Używany do planów podjętych, zanim ktoś zaczyna o nich mówić, oraz do przewidywań opartych na tym, co widać teraz. „It's going to rain: look at those clouds.”
Future Continuous
Subject + will be + verb-ing
Używany dla czynności, które będą trwały w konkretnym momencie w przyszłości, albo do grzecznego pytania o czyjeś plany. „I'll be working all day tomorrow.”
Gonna / Wanna / Gotta
going to → gonna | want to → wanna | got to → gotta
Nieformalne ściągnięcia od going to, want to i got to. To formy mówione: native speakerzy używają ich bez przerwy, ale rzadko piszą je w oficjalnych kontekstach. „I'm gonna call her.” „Do you wanna come?” „We gotta leave now.” Niezbędne, żeby brzmieć naturalnie w rozmowie.
Przyszłość w przeszłości
was/were going to + base verb | would + base verb
Używany, żeby mówić o przyszłym wydarzeniu z perspektywy przeszłości. „I was going to call, but I forgot.” „He said he would come.” Sygnalizuje, że coś było zaplanowane albo oczekiwane w przeszłości, niezależnie od tego, czy się wydarzyło.