Gramatyka angielskiego
Życzenia i przypuszczenia
Konstrukcje, które wyrażają żal, pragnienie albo sytuacje nierealne za pomocą form czasu przeszłego w znaczeniu teraźniejszym. Native speakerzy używają ich bez przerwy: od drobnych narzekań („I wish you'd listen”), przez głęboki żal („I wish I had studied harder”), po grzeczne preferencje („I'd rather you didn't”).
Życzenia i przypuszczenia z podręcznika
Standardowe formy uczone na kursach angielskiego na całym świecie, ilustrowane prawdziwymi klipami od native speakerów, a nie wymyślonymi przykładami.
I Wish - Żal w teraźniejszości
I wish + past simple (for a present situation)
Używane, żeby mówić o żalu dotyczącym teraźniejszości: o rzeczach, które chciałoby się mieć inaczej właśnie teraz. Forma przeszła sygnalizuje, że życzenie jest nierealne: opisujesz coś przeciwnego do rzeczywistości. „I wish I were taller.” „I wish she knew the answer.” W codziennym mówionym angielskim „I wish I was” jest tak samo częste jak „I wish I were” i oba warianty są akceptowane, ale podręczniki uczą tylko oficjalnej formy „were”.
I Wish: żal za przeszłością
I wish + past perfect (for a past situation)
Używany, żeby wyrazić żal z powodu czegoś, co się wydarzyło albo nie wydarzyło w przeszłości. „I wish I had studied harder.” „I wish they hadn't left so early.” „He wishes he'd told her the truth.”
Would Rather
I'd rather + base verb (same subject), or I'd rather + subject + past simple (different subject)
Wyraża osobistą preferencję. W codziennej mowie zdecydowanie najczęstsza jest forma „I'd rather + base verb”, używana, gdy mówisz o tym, co TY chcesz zrobić: „I'd rather stay home.” „I'd rather not talk about it.” „I'd rather cry than laugh.” Kiedy chodzi o to, co ma zrobić KTOŚ INNY, angielski przechodzi na „I'd rather + subject + past simple”: „I'd rather you didn't smoke.” „She'd rather we left now.” Ta druga forma jest rzadsza w spontanicznej rozmowie i brzmi trochę bardziej formalnie albo pośrednio.
Suppose / Imagine
Suppose / Imagine + past simple (for hypothetical framing)
Zaprasza kogoś do rozważenia sytuacji hipotetycznej. Używa form przeszłych, tak jak zdania warunkowe. „Suppose you won the lottery, what would you do?” „Imagine she found out.” „Supposing he didn't come?”