Wolna mowa: arabski

Łatwe klipy po arabsku spowalniają mówiących na tyle, że przepaść dyglosji przestaje przytłaczać. Słychać krótkie samogłoski, które w szybkiej mowie często znikają (kasra, fatha, damma, o których uczący się czytają w podręcznikach, ale rzadko wyłapują je w prawdziwym nagraniu), a cechy dialektu pozostają wyraźne: egipskie جـ wymawiane jak twarde g, lewantyńskie ق często zmiękczone do zwarcia krtaniowego, a zatokowe قـ zachowane jako q. Bajki dla dzieci i kanały typu comprehensible input dla początkujących sprawdzają się tu wyjątkowo dobrze, bo słownictwo pozostaje konkretne, a mówiący mają zwyczaj powtarzać ten sam rzeczownik w kilku zdaniach z rzędu. Wybierz jeden dialekt jako punkt odniesienia, dopóki ucho się kalibruje, a pozostałe traktuj jako osłuchanie, nie jako zadanie domowe. Posłuchaj raz pod kątem czasownika, a potem jeszcze raz pod kątem sufiksu zaimkowego, który się do niego doczepia.