Wolna mowa: koreański

Wolne klipy po koreańsku toczą się w tempie, w którym słychać każdą partykułę i każdą końcówkę wyrazu. Mówiący utrzymują grzeczną formę -요 (해요, 가요, 좋아요), wymawiają partykuły takie jak 이/가, 은/는, 을/를 w pełni, zamiast je pomijać, i robią pauzy między frazami, dzięki czemu początkujący mogą odróżnić temat od dopełnienia. To tutaj koreański szyk SOV zaczyna wydawać się naturalny: podmiot, dopełnienie, orzeczenie, przy czym rzeczownik oznaczony partykułą tematu zwykle pojawia się jako pierwszy. Programy dla dzieci i wolne narracje sprawdzają się tu wyjątkowo dobrze, bo słownictwo pozostaje konkretne, a mówiący często powtarzają ten sam rzeczownik w różnych ramach partykułowych. Posłuchaj raz, skupiając się na czasowniku na końcu zdania, a drugi raz na partykułach. Ton w koreańskim jest w większości płaski, więc twoje ucho pracuje nad rozpoznawaniem morfemów, a nie wysokości dźwięku.